محققان دانشگاه آدلاید استرالیا با ایجاد تغییرات ژنتیکی در نوعی باکتری موفق شدند از این موجود به عنوان طلایابی زیستی و زنده استفاده کنند زیرا این باکتری در هنگام مواجه شدن با ذرات طلا از خود نور منتشر می کند.

محققان اعلام کردند نوعی از باکتریهای تراریخته که ذرات طلا را از محیط اطراف خود استخراج می کنند، می توانند از حضور طلا در موقعیتهای مختلف آگاه شوند و آن را اعلام کنند و به اصطلاح همانند یک دستگاه طلایاب عمل کنند، خصوصیتی که می تواند برای معدن یابها بسیار کاربردی باشد و

ارتباط برخی از باکتریها با ذرات فلزی طلا از گذشته آشکار بوده است اما احتمال توانایی آنها در تولید طلا و چگونگی انجام این کار برای دانشمندان سئوال برانگیز بوده است.

اکنون محققان دانشگاه آدلاید در استرالیا کشف کردند محلول طلا برای باکتریهایی به نام Cupriavidus metallidurans مضر است زیرا مجاورت با این محلول نوعی سولفور سمی به وجود می آورد که مانع از عملکرد آنزیم باکتری شده و آن را وادار می کند خوشه ای از ژنهای دیتاکس طلا را به وجود آورد. این ژنها در نهایت آنزیمهایی به وجود می آورند که می تواند اجزای محلول طلا را به ذرات بی خطر طلا تبدیل کند.

بر همین اساس دانشمندان با ایجاد تغییرات ژنتیکی در این میکروبها گونه ای جدید به وجود آوردند که هنگام فعال شدن ژنهای دی تاکس واکنشی آشکار از خود نشان می دهند. به بیانی دیگر زمانی که میکروبها در نزدیکی طلا قرار می گیرند نوری لحظه ای از خود ساطع می کنند که با استفاده از نورسنجی دستی قابل اندازه گیری هستند. به این شکل می توان با افزودن تعدادی از این میکروبها به نمونه خاک منطقه ای دریافت که آیا در محیط طلا وجود دارد یا خیر.

باکتریهای طلایاب

دانشمندان بر این باورند دانستن چگونگی عملکرد میکروبها می تواند مسیری جدید را در مطالعه بر روی این موجودات باز کرده و در عین حال مورد استفاده افرادی که در زمینه کشف معادن در تلاشند قرار گیرد.